มาอัพวันสิ้นเดือนซะหน่อยวันนี้ตอนแรกก้อมีโปรแกรมหลายอย่างที่ต้องทำมากมายเลยทีเดียวแต่มีเหตุการหลายๆอย่างเหมือนกันที่ทำให้โปรแกรมวันนี้ต้องเปลี่ยนไปหมดทุกอย่าง เหอ เบื่อจิงๆเลย

วันนี้เลยอดไปดูเอบีที่สยามเลยอะคิดถึงมากมายแถมอดไปเดินประตูน้ำอีกตอนแรกก้อนัดกับแนนว่าจะออกตอน11โมงแต่ซวยพ่อดันมา

บ้านแล้วไม่ให้กูออกซะงั้นพอพ่อกลับไปโรงงานกูก้อกะจะไปแล้วแม่ก้อบอกอืมเดี้ยวไปด้วยกูก้อโอเคได้ไปก้อไปเดี้ยวพาไปดูเอบีด้วย

เลยแล้วทีนี้น้าให้เขียนมิสทีนให้กูก้ออืมเดี้ยวอาบน้ำก่อนเดี้ยวมาเขียนให้นะเพราะแม่ก้อเร่งให้ไปอาบเร็วๆจะได้ไปน้าก้อเร่งให้ไปเขียน

เร็วเออเอาเข้าไปคนนู้นก้อเร่งคนนี้ก้อเร่งคือมีร่างเดียวนะจะให้ทำพร้อมกันยังไงพอไม่ทำน้าก้อบ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆด่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พอไปอาบน้ำช้าแม่ก้อบ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆด่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเหอเบื่อมากๆๆๆพอกลับจากไปซื้อกางเกงกับแม่ที่อิมกูก้อมะ

ทะเลาะกับน้าอีกก้อเรื่องเดิมอะแหละเขียนมิสทีนก้อตอนแรกแม่จะเอาไปเขียนเองแล้วเอาไปส่งเองแล้วทีนี้แม่ดันเอากลับมาให้กูเขียนอีก

เหอะกูก้อกะจะเขียนตอนกลางคืนเพราะยังไงมันก้อส่งไปทันอยู่ดีแต่น้าก้อมาบ่นๆๆๆจนกลายมาเปนทะเลาะกันจนได้มะเข้าใจตัวเอง

จิงๆเลยทำไมกูต้องไปทะเลาะกับเค้าด้วยวะเนียถ้ากูนิ้งไปเค้าก้อไม่โมโหแต่นี้กูเทียงกลับไงเลยไปกันใหญ่เลยแล้วสุดท้ายกูก้อมานั่ง

ร้องไห้รู้สึกวันนี้ร้องไห้หลายรอบเลยนะเนียตั้งแต่เช้ามาเปนบ้ารายวะกูเนียทะเลาะกับน้ากับแม่กับพี่ทีไรกูต้องมาร้องไห้ตอนหลังทุกทีมะ

ชอบตอนตัวเองร้องไห้เลยเหมือนคนอ่อนแอร์เลยเรื่องแค่เนียก้อต้องร้องด้วยบ้าวะกูเนีย เหอ เซ็ง เบื่อ

วันนี้ลงรูปที่ไปเดินซื้อของที่ประตูน้ำมา

กระเป๋า ซื้อฝั่งซิตตี้คอมเพลก 199 จาก 220 หุหุ

กางเกงสวยดีชอบแต่กูใส่มะได้โง่มะยอมรอง 250

เสื้อไอแนนเลือกให้กูเปนหยิงก้อคราวเนียวะอิอิ 160 (ถ้าจำมะผิด) แล้วกูจะกล้าใส่ไหม ??

กระโปงยีนเท่ดีอะชอบ 100 นึง หุหุ

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

* เอบีคร้าบคิดถึงมากมายเลยคร้าบเมื่อไรจะเจอกานอะเนียเหอ

* พี่วีวี่ พี่โบ พี่หน่อย พี่มิ้น คิดถึงนะคร้าบดูแลสุขภาพด้วยนะคร้าบ

* พี่เอ พี่หนุน พี่จี่ บี แตง ออฟ ใหม่ แอนนี่ รุจและอีกมากมาย คิดถึงมากมายเลย

* แล้วเมื่อไรกุจะเลิกร้องไห้สักทีเนียร้องไห้ประจำเวลาทะเลาะกานทุกที

* กูจะพยายามไม่เทียงเค้าเพื่อไม่ให้เกิดการทะเลาะกันแล้วกันนะจะพยายาม

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

"ร้องไห้ง่ายง่ายกับเรื่องเดิมเดิม"

ทำไมต้องเสียน้ำตา อย่างง่ายดายให้กับเรื่องเดิมๆ
รู้สึก...ไม่เข้าใจตัวเอง...ซักที...
บางทีไม่รู้ทำไม ต้องเป็นคนที่อ่อนไหวทุกที
ร้องไห้....กับเรื่องเดิมๆ อย่างนี้